Museum der Inge

Berlijn stelt nooit teleur. Misschien valt de aanleiding tegen, maar de stad zelf nooit.

Wij gingen voor de Berlin Biennale. Een vorige keer fris en spannend.

Politiek en sociaal geëngageerd bedoeld, in de praktijk leek kunst zelf hier vaak verward te worden met activisme, zoals ik dat ken van 25 jaar geleden. Uit de tijd van 'Stop de N-bom'.

Maar gelukkig was er Berlijn zelf nog! En de bijbehorende verrassingen. 
Een paar voorbeelden.


De Prinzessinengarten, een kwekerij van 6000m2, door de wijkbewoners zelf bijgehouden, waar ook Berlijnse topkoks hun (onbespoten) kruiden halen. 
Doordat de bodem vervuild is staan alle planten in zakken, kratten en melkpakken. Met o.a. 20 verschillende soorten munt en 15 oude aardappelrassen 
De bar is een oude zeecontainer

Tegenover deze volkskwekerij is een kunstenaarsparadijs: 
Modulor, drie etages met papier, plaatmateriaal, profielen, kunststoffen, verf, folies, potloden, en met o.a. een lasersnijservice! 

Ik werd er he-le-maal hyper! 

En dan ben ik toch best wel wat gewend.....

Het Museum der Dinge is een museum vol alledaagse dingen van de afgelopen eeuw. 
Een feest van herkenning en verbazing.
Langs de trap naar de ingang was al een andere Inge me voorgegaan. 
Met de zelfde toekomstdroom.....